Zręby ustrojowe Stanów Zjednoczonych powstały jeszcze w okresie kolonialnym i w sposób oczywisty czerpały z angielskich tradycji. W XVI wieku na terenach obecnych Stanów Zjednoczonych doszło do zakrojonej na szeroką skalę kolonizacji Zachodniego Wybrzeża przez Wielką Brytanię. Koloniści z metropolii utworzyli na tym terenie 13 kolonii, które rozwijały się przez całe XVIII stulecie. Wielka Brytania nie traktowała jednak kolonistów równorzędnie z mieszkańcami Wysp Brytyjskich, nakładając na nich coraz to nowe podatki.

Powstałe na tym tle konflikty i rozbieżności doprowadzały do rozłamu pomiędzy kolonistami, a metropolią, które prowadziły do coraz bardziej masowych wystąpień przeciwko opresyjnej władzy. Ostatecznie w koloniach doszło do zjazdu zwanego I Kongresem Kontynentalnym, na którym omawiano możliwości oporu przeciw działaniom Wielkiej Brytanii, rok później zaś, w 1775, doszło do pierwszych walk z Brytyjczykami. Na czele armii kolonistów stanął Jerzy Waszyngton.

Na II Kongresie Kontynentalnym 4.07.1776 roku proklamowano Deklarację Niepodległości Stanów Zjednoczonych, co było de facto początkiem istnienia nowego państwa i początkiem wojny amerykańsko–brytyjskiej. Wsparcia dla Amerykanów udzieliła Francja. Do Stanów przybyły także duże grupy ochotników z Europy. Ostatecznie w 1783 r. na mocy traktatów paryskich Wielka Brytania została zmuszona uznać niepodległość Stanów Zjednoczonych. W 1787 roku doszło do uchwalenia Konstytucji Stanów Zjednoczonych, co ukształtowało system państwowy USA, istniejący po dziś dzień.