Polityka zagraniczna Rzeczypospolitej w drugiej połowie XVII w. 

Polityka zagraniczna Rzeczypospolitej w XVII wieku to okres wielu konfliktów i wojen z państwami ościennymi tj. ze Szwecją (o dominację nad basenem Morza Bałtyckiego - Dominium Maris Baltici), z Turcją (o wpływy polityczne na obszarze księstw naddunajskich, a w późniejszym okresie o ziemie Podola i Ukrainy), z Rosją (konflikty spowodowane chęcią osadzenia na tronie carskim kandydata popieranego przez polską magnaterię kresową tzw. dymitriady, jak również dążeniem Moskwy do „zbierania ziem ruskich” i wywalczenia sobie dostępu do Bałtyku) oraz konflikty z Brandenburgią, Siedmiogrodem i Kozaczyzną.