Stosunki między Polską i Turcją w czasach Jagiellonów:

Za panowania ostatnich Jagiellonów na tronie polskim stosunki Rzeczpospolitej z Imperium Osmańskim były dość napięte. 

Od końca XIV wieku w zależności lennej od Polski pozostawały ziemie Mołdawii, które odgrywały ogromną rolę w wymianie handlowej na Morzu Czarnym. Ambicje do przejęcia nad nimi kontroli miało Królestwo Węgier oraz Imperium Osmańskie. 

W 1484 r. Turcy zajęli ważniejsze porty mołdawskie. W celu ich odzyskania i pozyskania sojuszu z hospodarem Stefanem Wielkim król Jan Olbracht zorganizował wyprawę zbrojną w 1497 r. Zakończyła się ona klęską sił polskich, które w czasie odwrotu zostały rozbite. 

W 1499 r. Jan Olbracht zawarł sojusz antyturecki z Węgrami o hospodarem mołdawskim, który wycofał się już w 1502 r. poprzez zajęcie Pokucia, należącego do Polski. 

W XVI wieku zahamowana w poprzednich latach ekspansja Turków w Europie odżyła. Za panowania Sulejmana Wspaniałego nowe i zreformowane oddziały tureckie nękały państwa takie jak Węgry, czy Rzeczpospolita. Granica południowo - wschodnia została wzmocniono poprzez ustanowienie obrony potocznej liczącej ok. 3 tys. żołnierzy. Powstało również wiele przygranicznych twierdz takich jak Zbaraż, czy Kamieniec Podolski. Ponadto w 1533 r. król Zygmunt Stary zawarł sojusz wieczysty z sułtanem, który zapobiegł dalszej ekspansji tureckiej. 

Stosunki polsko - tureckie za panowania Stefana Batorego:

Jako książę Siedmiogrodzki Stefan Batory był lennikiem imperium osmańskiego. Siedmiogród stał się zależy od Turków w 1541 r. 

Kiedy Stefan Batory został wybrany królem Polski został zobowiązany do płacenia wyższego trybutu z księstwa Siedmiogrodzkiego, za co otrzymał zgodę na połączenie unią Rzeczpospolitą i Siedmiogród.