Sylwetki kandydatów do tronu Rzeczypospolitej po śmierci Zygmunta Augusta:

• Iwan IV Groźny - pierwsza osoba tytułująca się, jako Car Wszechrusi, władca Wielkiego Księstwa Moskiewskiego. Był, jednak znany jako despota, człowiek okrutny, co w zasadzie go dyskwalifikowało w oczach większości szlachty, która pragnęła zachować swoją wolność. Na małe szanse Iwana Groźnego wpływał także fakt, że był wyznawcą prawosławia, a elekcji dokonywano w miejscu zamieszkany głównie przez katolików.
• Jan III Waza - związany z rodziną Jagiellonów poprzez ślub z siostrą Zygmunta Augusta. Był, jednak luteraninem, co przekreślało jego kandydaturę w oczach większości katolickiej szlachty.
• Albrecht Hohenzollern - książę pruski, dotychczasowy lennik Rzeczpospolitej, jego kandydatura nie przynosiła Polsce wielkich korzyści, a sam był przy tym luteraninem co zmniejszało znacznie jego szanse.
• Ernest Habsburg - budził obawy ze względu na politykę jego ojca Maksymiliana II, który wprowadzał w Cesarstwie Austriackim silną władzę królewską, a także ograniczał prawa oraz swobody protestantów czy ludzi którzy popierali reformacje. To wpływało zdecydowanie niekorzystnie na kandydaturę przedstawiciela dynastii habsburskiej.
• Henryk Walezy - młodszy brat króla Francji Karola IX, był katolikiem, a także pochodził z dynastii, która rywalizowała z nielubianymi w Rzeczpospolitej Habsburgami. Co prawda udział Walezjusza w nocy św. Bartłomieja budził wątpliwości szlachty, ale wciąż to szanse Walezego były największe, a i Henryk wygrał wyścig o tron Rzeczpospolitej Obojga Narodów.