W okresie rewolucji przemysłowej dzieci, na równi z dorosłymi (mężczyznami i kobietami) były zmuszone pracować na swoje utrzymanie. Wstawały o szóstej rano, często w mrozie, chłodzie i ciemności i udawały się do fabryk oraz kopalni, gdzie pracowały ponad siły. Przez kilkanaście godzin dziennie - dzieci robotników harowały jedynie na samo wyżywienie. Nieletni nie znali beztroskich zabaw i gier, nie mieli czasu na własny rozwój, byli analfabetami. Zamiast do szkoły, posyłano ich do pracy, by zarobiły na chleb. 

Cyt. Dzieci muszą bez przerwy harować na samo wyżywienie; nie przyzwyczajono ich do niewinnych, zdrowych i rozsądnych zabaw; a choćby je nawet poznały, nie daje się im na nie czasu. Ustanie pracy - oto jedyne znane im odprężenie. (...)