a) Przyczyny niepowodzeń polskich manufaktur produkujących sukna:

wewnętrzne:

• Manufakturzysta został zobowiązany do szukania składów i przekupniów, ponieważ samodzielnie nie mógł rozwozić sukien;
• Brak barier prawnych, które utrudniałyby przedostanie się zagranicznego sukna do Rzeczpospolitej;
• Zbyt mała liczba wojska polskiego;
• Ubóstwo społeczeństwa.

zewnętrzne:

• Kupcy w większości byli zainteresowani przedstawicielstwem handlu zagranicznego;
• Zdominowanie rynku przez sukna pochodzące z innych krajów;
• Zagraniczne kupieckie kompanie miały zdecydowanie większy kapitał. 

b) Sposoby radzenia sobie z trudną sytuacją polskich manufaktur:

• podniesienie opłat celnych;
• zwiększenie liczebności wojska polskiego.

W 1783 r. wprowadzenie powyższych rozwiązań mogłoby spowodować zaostrzenie sytuacji międzynarodowej, która w stosunku do Rzeczpospolitej i tak nie wyglądała najlepiej. Próby zwiększenia opłat i ograniczenia napływu towarów zagranicznych do Polski spowodowałaby wzrost niezadowolenia krajów ościennych, które potraktowałyby jako afront w ich stronę. Ponadto zwiększenie liczebności wojska mogłoby zostać uznane za przygotowanie się do działań zbrojnych, a nie ratunkiem do podupadającej polskiej manufaktury sukna. 

c) Wspomniany we fragmencie król pruski prowadził politykę merkantylizmu. Rzeczpospolita nie mogła się wówczas jej przeciwstawiać, ponieważ została ona ustalona na podstawie umowy handlowej zawartej przy okazji I rozbioru Rzeczpospolitej.