Przemiany epoki saskiej:

gospodarcze:

• W wyniku wojny północnej (1700-1721) Rzeczpospolita jako teren głównych działań zbrojnych uległa znacznym zniszczeniom. W konsekwencji wojny nastąpiła klęska głodu i epidemii. Liczba ludności spadła z 8 do 6,5 mln. Gospodarka folwarczna załamała się, a handel i rzemiosło stopniowo;
• Za panowania Augusta III Sasa sytuacja w Rzeczpospolitej stopniowo zaczęła się stabilizować. W stolicy odbudowano wiele późnobarokowych pałaców i kamienic magnackich. Przekształcano dawną infrastrukturę Warszawy poprzez tworzenie nowych ulic i placów. Zbudowano tzw. Oś Saską, czyli założenia urbanistycznego, której jednym z elementów stał się Pałac Saski. Z inicjatywy Franciszka Bielińskiego marszałka wielkiego koronnego wybrukowano ulice Warszawy. Ponadto to właśnie w tym okresie w stolicy powstawały pierwsze banki. Na prowincji rozkwitały rezydencjonalne miasta magnackie, w których próbowano przeprowadzić modernizację w zakresie techniki uprawy oraz oczynszowania. 

kulturalne:

• Król August II Mocny uchodził za konesera sztuki. Na jego dworze gościli zagraniczni malarze, których obrazy np. portrety monarchy stanowiły także formę propagandy władzy. Na Zamku Królewskim został także utworzony teatr;
• Wraz z ustabilizowaniem sytuacji gospodarczej za panowania Augusta III nastąpiło również ożywienie kulturalne. Z inicjatywy braci Andrzeja Stanisława i Józefa Andrzeja Załuskich powstała w stolicy Biblioteka Załuskich. Była to pierwsza w Polsce biblioteka publiczna. Załuscy wspierali również wydawnictwa naukowe, wśród nich m.in. Volumina legum. W dziedzinie literatury duży wpływ miał saski lekarz i drukarz Mitzler de Kolof, który wydawał trzy pisma naukowe i czasopismo „Patriota Polski”;
• W 1740 r. Stanisław Konarski należący do zakonu pijarów utworzył w Warszawie nowoczesną szkołę średnią dla męskiej młodzieży szlacheckiej - Collegium Nobilium. Pod wpływem zakonnika powstało wydawnictwo polskich źródeł prawnych zwanych Volumina legum.