John Locke napisał dzieło „Myśli o wychowaniu”, w których przedstawił program pedagogiczny opierający się na równoczesnym rozwoju intelektualnym i fizycznym dziecka. Zakładał, że kształtowanie dorosłego człowieka wynika z wieloetapowego procesu, który wynikał ze znajomości kształtowania się psychiki. Uznawał, że umysł dziecka jest niczym „czysta karta”, która w procesie edukacji miała zostać zapełniona poprzez doświadczenia i refleksje. Filozof zakładał, że głównym celem edukacji powinno być uzyskanie wolności używania rozumu, co wprost odwoływało się do idei oświeceniowych, które na piedestale kładły zdolność wykorzystywania własnej wiedzy i umysłu.