Dla emigrantów ubiegających się o przyznanie obywatelstwa jest zdecydowanie ius spoli, ponieważ poprzez urodzenie na terenie danego państwa automatycznie uzyskuje się obywatelstwo. Nie ma przy tym wymogu znajomości języka, czy tradycji kraju.

Z drugiej strony ius sanguinis sprzyja utrzymaniu państw narodowych, ponieważ opiera się na przydzieleniu obywatelstwa potomkom obywateli. Zasada ta zachowuje ciągłość tradycji i języka oraz jednolitości społeczeństwa zamieszkującego kraj.