Konsekwencje wypraw krzyżowych dla rywalizacji cesarsko - papieskiej:
Głównym prowodyrem walk w Ziemi Świętej stał się papież. W 1095 roku papież Urban II na synodzie w Clermont wezwał rycerstwo do wyprawy zbrojnej w celu odzyskania Jerozolimy.
W dobie krucjat papież stał się niemal symbolem walki z innowiercami. Ruch krucjatowy miał służyć zjednoczeniu Kościoła Zachodniego i Wschodniego w duchu jednej wspólnej idei, jednak w konsekwencji wyprawy krzyżowe doprowadziły jedynie do osłabienia Kościoła prawosławnego i stopniowe wzmacnianie papieży, którzy za złe wypełnianie przysiąg krucjatowych byli karani przez interdykty lub klątwy. Bogacenie się papiestwa poprzez działające w Ziemi Świętej zakony rycerskie spowodowały, że papież rozpoczął ingerować także w sprawy polityki świeckich monarchów w europejskich.
Paula Rychlicka
Nauczycielka historii
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.
