Konstytucja 3 maja była drugą konstytucją na świecie i pierwszą w Europie. Znosiła wolną elekcję i zasadę liberum veto. Na mocy tej ustawy zasadniczej - Rzeczpospolita stawała się monarchią dziedziczną. Stanisław August Poniatowski nie miał własnych potomków, dlatego też prawo do tronu miało przejść po jego śmierci na saską dynastię Wettinów. Decyzje te wzmacniały władzę wykonawczą i usprawniały obrady Sejmu. Szlachta nieposiadająca majątku utraciła prawa udziału w sejmikach oraz wyboru posłów na sejm. Zwiększono prawa mieszczan. Mieszczanom z miast królewskich przyznano prawo nabywania dóbr ziemskich, zagwarantowano im prawo nietykalności osobistej. Mieli oni odtąd dostęp do urzędów, stopni oficerskich oraz godności. 24 delegatów miast mogło brać udział w sejmie broniąc praw mieszczan. Chłopi zostali formalnie otoczeni opieką państwa. Uchwalenie Konstytucji 3 maja miało wielkie znaczenie dla Rzeczypospolitej, stanowiło swoisty dowód na to, że państwo Stanisława Augusta Poniatowskiego weszło na drogę przemian ustrojowych, dążyło do wzmocnienia władzy państwowej, pragnęło reform i zrzucenia rosyjskiej zależności.