Cechy architektury i rzeźby gotyckiej u schyłku średniowiecza:

• Architekturę oraz rzeźbę gotycką charakteryzowała dekoracyjność, fantazyjność przedstawień, smukłość kształtów oraz mnożenie ozdób i detali.
• Najważniejszym stylem dominującym u schyłku średniowiecza był gotyk płomienisty. Charakteryzował się zastosowaniem w architekturze falistej linii, mocniej zaostrzonych łuków oraz tworzeniem bardziej skomplikowanych sieci sklepień. W Anglii wykształcił się odrębny styl gotyku płomienistego, którego główną cechą było stosowanie wielkich okien przedzielonych wiązkami pionowych linii i wypełnionych witrażami. Typowym stało się również zastosowania sklepienia wachlarzowego.
• Rzeźba gotycka zyskała na realizmie i ekspresji uczuć. Na przełomie XIV i XV wieku rozwijał się gotyk międzynarodowy. W jego ramach przedstawienia stają się coraz bardziej wyidealizowane. Prezentował emocjonalność charakterystyczną dla kultury dworskiej, która również towarzyszyła przedstawieniom religijnym. Typowym przedstawieniem rzeźby gotyckiej były Piękne Madonny.