Konsekwencjami objęcia tronu polskiego i koronowania Władysława Warneńczyka na króla Węgier było stworzenie unii personalnej pomiędzy Królestwem Polskim i Królestwem Węgierski. W tym czasie doszło do przejściowego zerwania unii polsko-litewskiej. Objęcie tronu węgierskiego przez Władysława Warneńczyka skutkowało zorganizowaniem wyprawy zbrojnej przeciwko Turkom, w czasie której król poległ w walce.

Zbigniew Oleśnicki był biskupem krakowskim. Po śmierci Władysława Jagiełły to on sprawował regencję w czasie panowania jego małoletniego syna. Przewodził stronnictwu, które odgrywało decydującą rolę w państwie. W 1438 roku po śmierci króla Czech Zygmunta Luksemburczyka nie wyrażał zgody na koronację syna Jagiełły Kazimierza, któremu koronę zaproponowało stronnictwo husyckie. Zbigniew Oleśnicki był głównym doradcą młodego króla Warneńczyka. Współdecydował o polityce zagranicznej i wewnętrznej. Dopiero w 1447 roku jego władza osłabła pod wpływem przejęcia tronu przez Kazimierza Jagiellończyka.