Mieszko II rozpoczął swoje panowanie w 1025 roku. Tego roku odbyła się jego koronacja na króla Polski. Od początku przejęcia władzy musiał borykać się z problemami ze strony swoich braci: Bezpryma i Ottona, którzy zawierając sojusze z cesarzem Konradem II, władcą Czech oraz księciem ruskim starali się zdetronizować Mieszka i objąć polski tron.

• W wyniku wypraw zorganizowanych przez sąsiadów państwa Mieszka II, Polska utraciła Morawy, Milsko i Łużyce, Grody Czerwieńskie. Bezprym, natomiast wspierany przez władcę Czech wkroczył do kraju i przejął władzę. Mieszko II był zmuszony do ucieczki z Polski.
• Aby pozyskać przychylność cesarza Bezprym odsyła mu insygnia koronacyjne. Do Niemiec zawozi je jego macocha Rycheza.  W 1032 roku Bezprym został zamordowany. 
• W tym czasie narastały bunty społeczne skierowane w religię chrześcijańską oraz możnych nazywane reakcją pogańską. Główne ogniska buntu występowały na terenie Wielkopolski, gdzie ludność wkraczała do kościołów, grabiła je i kamienowała duchownych.
• W 1032 roku Mieszko II przy pomocy cesarza powraca do Polski, jednak musiał się zrzec korony uznać swoją lenną zależność od cesarza. 
• W 1034 roku umiera Mieszko II i tron po nim obejmuje jego syn Kazimierz.
• Panowanie Kazimierza Odnowiciela zostało przerwane przez bunt możnych, który zmusił władcę do ucieczki dz kraju. 
• W 1038 roku dochodzi do najazdu księcia czeskiego Brzetysława, który łupi i niszczy Śląsk i Wielkopolskę. Z katedry wykrada relikwię świętego Wojciecha. Śląsk staje się ziemią czeską. 
• Następuje kolejna reakcja pogańska, głównie na terenach złupionej Wielkopolski. Niszczono wówczas grody, kościoły, zabijano przedstawicieli duchowieństwa, możnych, czy drużynników.