1. Polityka Kazimierza Wielkiego względem zakonu krzyżackiego:

• Kazimierz Wielki starał się odzyskać tereny zagarnięte przez zakon krzyżacki drogą sądową. 
• W 1339 roku rozpoczął się proces w Warszawie pomiędzy Królestwem Polskim a państwem zakonu krzyżackiego. Zakończył się zobowiązaniem Krzyżaków do zwrócenia Pomorza, Kujaw, ziemi dobrzyńskiej i michałowskiej. Trudności z uznaniem wyroku sądowego przez papieża spowodował, że król Polski zgodził się pójść na kompromis.
• W 1343 roku został zawarty pokój w Kaliszu pomiędzy Królestwem Polskim, a państwem zakonu krzyżackiego. Krzyżacy zatrzymali w swych rękach ziemię chełmińską, michałowską oraz Pomorze Gdańskie, jako "jałmużnę" otrzymaną od Kazimierza Wielkiego. W zamian zakon zwracał Polsce Kujawy i ziemię dobrzyńską. Pokój ten przyczynił się do rozszerzenia terytoriów Królestwa Polskiego.

2. Polityka Kazimierza Wielkiego względem Jana Luksemburskiego:

• W 1335 roku na zjeździe w Wyszehradzie na Węgrzech doszło do zawarcia porozumienia z Janem Luksemburskim, który za ogromną sumę pieniędzy zrezygnował z pretensji do tronu polskiego. Przyczyniło się to do umocnienia pozycji Kazimierza Wielkiego na arenie międzynarodowej. 
• Na spotkaniu ustalono również, że ziemia dobrzyńska przekazana przez Jana Luksemburskiego Krzyżakom oraz Kujawy mają zostać zwrócone Kazimierzowi Wielkiemu.
• W 1339 roku miał miejsce kolejny zjazd w Wyszehradzie. Kazimierz Wielki zobowiązał się do nienaruszania czeskich praw zwierzchnich na Śląsku i na Mazowszu.