1. Nuncjusz wskazał, że chłopi znajdowali się w bardzo trudnej sytuacji. Ich życie uzależnione było od panów, dla których uprawiali ziemię, a którzy mieli prawo sądzić wraz z zastosowaniem kary śmierci. Według nuncjusza chłopi prowadzili życie nędzne, ponieważ uprawiali oni ziemię pana (wykonywali pańszczyznę), nie mieli ziemi na własność. Brak środków do życia powodował, że byli oni biedni (np. w zimę chodzili boso z powodu braku butów). Chłopi są często karani przez swoich panów. O nędzy chłopskiego życia świadczy również to, że kara za zabicie chłopa była mniejsza niż za zabicie psa. Nuncjusz wskazuje, że nie ma na „świecie podlejszego niewolnika nad kmiecia polskiego”.

2. Nuncjusz nazywa polskiego chłopa niewolnikiem, ponieważ nie miał on własności, musiał odrabiać pańszczyznę u pana oraz jego życie było uzależnione od woli jego pana.