Został wydany w 1454 roku przez króla Polski Kazimierza Jagiellończyka, który poprzez nowe prawa dla szlachty chciał zaangażować tą warstwę społeczną do walki w działaniach wojennych przeciwko Krzyżakom.

Zgodnie z przywilejem nieszawskim:

• Król zobowiązał się, że będzie stanowił nowe prawa i zwoływał pospolite ruszenie na wojnę tylko za zgodą sejmików ziemskich.
• Król potwierdzał dotychczasowe prawa i swobody szlacheckie.
• Król ograniczył swoje kompetencje dotyczące nakładania podatków, które od tej pory miał uchwalać po uzyskaniu zgody sejmików ziemskich.
• Wprowadzono zakaz łączenia urzędów wojewody i kasztelana z urzędem starosty.

Została wydana w 1215 roku przez króla Anglii Jana Bez Ziemi, który pod wpływem buntów baronów i rycerstwa zobowiązał się do ograniczenia swoich kompetencji na rzecz współdziałania ze szlachtą.

Zgodnie z postanowieniami Wielkiej Karty Swobód:

• Król zobowiązał się do tego, że podatki będzie nakładał jedynie za zgodą Wielkiej Rady Królewskiej złożonej z dostojników kościelnych i świeckich.
• Król nadawał szlachcie nietykalność osobistą i majątkową.
• Szlachta miała prawo wypowiedzenia posłuszeństwa władcy. 

PODOBIEŃSTWA:

- wzmocnienie pozycji szlachty,

- osłabienie pozycji monarchy

- stworzenie podwalin pod parlamentaryzm,

Różnice:

-Nietykalność osobista i majątkowa w Polsce została nadana innymi przywilejami. 

- Polska szlachta nie miała prawa wypowiadania posłuszeństwa władcy.

- Wielka Karta Swobód nie określała kwestii zajmowania urzędów.