Przed zawarciem paktu Ribbentrop-Mołotow Polska miała sojusz z Wielką Brytanią oraz Francją. Już w 1921 roku Polska podpisała traktat sojusznicy z Francją, który następnie uzupełniono w 1925 i w maju 1939 roku, kiedy w Paryżu sygnowano umowę wojskową. Stosunki z Wielką Brytanią zostały uregulowane tuż przed wybuchem wojny. Najpierw w marcu 1939 roku strona brytyjska udzieliła Polsce gwarancji, a następnie dwa dni po podpisaniu paktu Ribbentrop-Mołotow sygnowano w Londynie traktat sojuszniczy. Przed wybuchem II wojny światowej wspólny potencjał Polski, Francji i Wielkiej Brytanii był większy od niemieckiego pod względem liczby żołnierzy, czołgów i samolotów. Również z Rosją państwa alianckie konkurowały pod względem liczby samolotów i dział. Przed zawarciem paktu Ribbentrop-Mołotow, biorąc pod uwagę polsko-francuskie i polsko-brytyjskie traktaty sojusznicze, sytuacja Polski nie była aż tak zła. Jednakże strona przeciwna również zawierała sojusze. Jako najbardziej trwałe można określić porozumienie między nazistowskimi Niemcami i faszystowskimi Włochami. W 1936 roku Włochy i Niemcy podpisały traktat o przyjaźni, który symbolicznie wyznacza początek sojuszu tzw. Osi. W maju 1939 rok przymierze zostało uzupełnione tzw. paktem stalowym - umową o charakterze militarnym i politycznym. Mimo dzielących różnic między Rosją a Niemcami, państwa te zbliżyły się, co zaowocowało podpisaniem paktu Ribbentrop-Mołotow w sierpniu 1939. Polska została otoczona wrogimi państwami, od zachodu i wschodu, których wspólny potencjał militarny znacznie przewyższał siły alianckie.