Los Polaków wziętych do niewoli przez Armię Czerwoną

We wrześniu 1939 r. Sowieci aresztowali ponad 200 tysięcy polskich żołnierzy oraz przedstawicieli polskiej inteligencji. Blisko 22 tys. oficerów znalazło się w obozach w Ostaszkowie, Starobielsku i Kozielsku. W większości byli to rezerwiści - oficerowie, podoficerowie, policjanci, żołnierze KOP, a także cywile - lekarze, prawnicy, nauczyciele oraz dziennikarze, którzy stanowili elitę II Rzeczypospolitej. Decyzją Józefa Stalina zostali w większości zamordowani wiosną 1940 r. w Katyniu, Charkowie i Miednoje. Wszyscy polscy oficerowie zostali zamordowani przez funkcjonariuszy NKWD bestialskim strzałem w tył głowy i pochowani wspólnie w „dołach śmierci”. 

Ten przerażający akt ludobójstwa stanowił nie tylko okrutny cios dla polskiej armii, ale także był elementem planowej akcji eksterminacyjnej, skierowanej przeciwko elicie narodu polskiego. Nie da się oszacować ogromu strat odniesionych na skutek rozkazu wydanego przez najwyższe władze Związku Socjalistycznych Republik Sowieckich. Zbrodnia Katyńska to jednocześnie zbrodnia ludobójstwa, zbrodnia wojenna i zbrodnia przeciwko ludzkości.