W wyniku II wojny światowej Wielka Brytania utraciła swą mocarstwową pozycję, stała się zależna od amerykańskiej pomocy gospodarczej.

Londyński rząd nie miał pieniędzy na utrzymanie kolonii. Brytyjczycy najszybciej zrezygnowali z Indii. O niepodległość tego kraju przez 30 lat walczył Mohandas Gandhi, zwany przez Hindusów Mahatmą, co oznacza człowieka „wielkiego duchem”. Mahatma był propagatorem pacyfizmu jako metody walki politycznej, zalecał swoim rodakom opór bez przemocy. Wkrótce stał się on powszechnie znanym na świecie działaczem walczącym o prawa i wolności dla Indii. 

W zaistniałej sytuacji władze brytyjskie stopniowo łagodziły system policyjnych represji wobec hinduskich organizacji niepodległościowych. Zaczęli nadawać Indiom coraz szerszą autonomię, a w końcu opuścili swoją kolonię. Indie stały się wolne.