Na religię rzymską znaczny wpływ wywarły wierzenia etruskie oraz greckie. W czasie wojen Rzymianie zwracali się do bogów opiekuńczych przeciwników, gotowi przyjąć ich do swego panteonu. Italskie bóstwa wzorowano na ich greckich odpowiednikach - Jowisz (grecki Zeus), Junona (Hera), Neptun (Posejdon), Minerwa (Atena), Mars (Ares), Wenus (Afrodyta), Merkury (Hermes) oraz Ceres (Demeter). Wielką czcią otaczano Westę - opiekunkę domowego ogniska. W rzymskiej świątyni bogini nieustannie płonął ogień - symbol pomyślności Rzymu. Przez cały czas płomienia pilnowały kapłanki zwane westalkami. Pod koniec trwania republiki i w okresie cesarstwa Rzymianie przejmowali kulty bóstw innych ludów - egipska Izyda oraz irański Mitra. Ich kult - w odróżnieniu od tradycyjnych bogów rzymskich - dawał wyznawcom nadzieję na zbawienie po śmierci, o ile spełnią oni za życia określone nakazy moralne i z pobożnością będą uczestniczyć w różnych obrzędach. Rzymianie uważali się za ludzi bardzo religijnych, wierzyli, że bóstwa są potężniejsze od człowieka i rozgniewane - mogą okazać się bardzo niebezpieczne.