Unia polsko-litewska dawała korzyści zarówno jednej, jak i drugiej stronie.

Polacy uważali, że sojusz z Litwinami zagwarantuje im zakończenie długotrwałych konfliktów o Ruś Halicką, Wołyń i Podole, a także położy kres najazdom litewskim na ziemie polskie i pozwoli uzyskać cennego sojusznika w rozprawie z zakonem krzyżackim. Ponadto chrystianizacja Litwy zapewniała Polsce opinię kraju, który pokojowo nawrócił ostatnich pogan żyjących w Europie.

Litwini oczekiwali natomiast polskiego wsparcia w wojnie z Moskwą. Litewskie bojarstwo miało nadzieję otrzymać prawa i przywileje polskiej szlachty. Chrystianizacja Litwy, oznaczała włączenie tego kraju w krąg cywilizacji zachodniej oraz odebranie Krzyżakom pretekstu do organizowania łupieżczych wypraw w imię krzewienia wiary.