Kościół starała się o jedność podzielonej Polski poprzez wywieranie wpływu na ludność. Biskupi wymagali od księży, aby Ci znali język polski i właśnie w tym języku nauczali ludność miejscową. Duchowni kultywowali kult patronów Polski (św. Wojciecha i św. Stanisława), który to miał jednoczyć ludność polską zamieszkującą różne księstwa. 

Duchowni propagowali również słowa legendy o św. Stanisławie zgodnie, z którymi tak, jak miałoby zrosnąć się rozczłonkowane ciała biskupa Stanisława ze Szczepanowa, tak również Polska miały się zjednoczyć po okresie rozbicia dzielnicowego. Duchowni uważali, że to właśnie Bóg sprawi cud zjednoczenia ziem Polski.