Podczas wprowadzania systemu totalitarnego w Polsce, komunistyczne władze wzorowały się na modelu państwa stworzonego w ZSRS przez Józefa Stalina. 

Już w 1944 r. polscy komuniści zaczęli stopniowo wprowadzać sowieckie rozwiązania w Polsce „ludowej”. Od 1948 r. stosowali je w każdej dziedzinie - od aparatu represji, przez gospodarkę, po życie kulturalne. 

• W 1949 r. ministrem obrony narodowej i marszałkiem Polski został Konstanty Rokossowski - oficer Armii Czerwonej, sowiecki dowódca wojskowy z okresu II wojny światowej. Wraz z nim do LWP trafili kolejni Sowieci, obejmujący w państwie ważne funkcje dowódcze. 
• W okresie stalinizmu nasilił się terror komunistycznej bezpieki. Rozbudowano sieć tajnych agentów (donosicieli), którzy inwigilowali „wrogów ludu”. 
• Stalinowski terror dotknął zwłaszcza przedwojennych oficerów, dawnych żołnierzy AK, ziemian, inteligencję i duchownych. Byli oni więzieni, torturowani i masowo mordowani przez funkcjonariuszy UB. 
• W celu zastraszenia polskich obywateli, komuniści organizowali procesy pokazowe. Były one relacjonowane przez radio i prasę. Bezpieka zmuszała oskarżonych, by przyznawali się do czynów, których nigdy nie popełnili. 
• Zamknięto granice państwa. Polakom niemal uniemożliwiono wyjazd za granicę.