Chrześcijaństwo narodziło się w Palestynie za panowania cesarza Oktawiana Augusta.

Ok. 7-6 r. p.n.e. w Betlejem przyszedł na świat Jezus Chrystus, obiecany przez Boga Mesjasz (gr. Chrestos - „Pomazaniec Boży”). 

Jezus ogłosił się Synem Bożym i zaczął nauczać, zgromadziwszy wokół siebie grupę uczniów, zwanych apostołami. Wzywał do miłości bliźniego, czynienia dobra. Uzdrawiał chorych i cierpiących. Obiecywał, że pobożnych i miłosiernych czeka zbawienie w przyszłym życiu. Chrystus zapowiadał również nadejście Sądu Ostatecznego, towarzyszące mu zmartwychwstanie oraz zapanowanie Królestwa Bożego na ziemi.

W 30 r. n.e. Jezus został skazany przez namiestnika Judei - Poncjusza Piłata na śmierć krzyżową. 

Opisane w Nowym Testamencie zmartwychwstanie Syna Bożego i jego ukazanie się najbliższym uczniom - dało początek chrześcijaństwu.

Życie oraz działalność Jezusa została potwierdzona w wielu źródłach rzymskich. 

W późniejszym okresie rozpoczęły się prześladowania chrześcijan, które doprowadziły do wymordowaniu wielu wyznawców chrześcijan.

Zakończeniem prześladowań chrześcijan było wydanie edyktu przez Konstantyna Wielkiego.

Edykt mediolański został wydany w 313 r. n.e. przez cesarza Konstantyna Wielkiego. Dokument ten został wydany w Mediolanie.

Od 380 r. chrześcijaństwo stało się religią państwową.