W czasach średniowiecznych większość ludzi mieszkała na wsi / w mieście. Ziemia, którą użytkowali średniowieczni chłopi, nie była / była ich własnością. Ówcześni chłopi byli poddanymi / lennikami swoich panów, czyli właścicieli majątków ziemskich. W zamian za prawo do uprawiania ziemi oddawali panu wsi wyznaczoną ilość płodów rolnych. Musieli też przez określoną liczbę dni w roku pracować na polach należących bezpośrednio do dworu. Pracę taką nazywano pańszczyzną / czynszem. Ludność chłopska podlegała również władzy sądowniczej / duchowej panów wsi, którzy wymierzali kary za przestępstwa i rozstrzygali spory między chłopami.