Główne założenia planu "Barbarossa"

Plan ataku niemieckiego na Związek Sowiecki nosił kryptonim "Barbarossa" i zakładał zastosowanie wojny błyskawicznej. 

• Autorem planu natarcia na Związek Radziecki był sam Adolf Hitler, który 18 grudnia 1940 r. wydał dyrektywę nr 21, przedstawiającą założenia kampanii. Operację "Barbarossa" planowano rozpocząć 15 maja 1941 r., jednak konieczność interwencji w Jugosławii i Grecji zmusiła niemieckich planistów do przesunięcia ofensywy o miesiąc do przodu. Opóźnienie to jest często podawane jako jedna z przyczyn niepowodzenia całej kampanii.
• Operacja "Barbarossa" uważana jest za największą i najważniejszą kampanię niemiecką w czasie II wojny światowej, której porażka zdecydowała ostatecznie o klęsce Niemiec.
• Plan "Barbarossa" zakładał błyskawiczny marsz na wschód. Zamierzano zajęcie europejskiej części ZSRS w przeciągu 4-5 miesięcy.
• Niemcy działali według sprawdzonej metody wojny błyskawicznej (blitzkrieg). Główne siły stanowiły oddziały pancerne i zmotoryzowane, wspierane przez lotnictwo. Za nimi posuwała się piechota, oczyszczająca zdobyty teren. Niemcy skutecznie przeprowadzali operacje okrążające – w kotłach pod Białymstokiem, Mińskiem i Smoleńskiem udało się za każdym razem okrążyć po kilkaset tysięcy sowieckich żołnierzy.
• Plan "Barbarossa" zakładał zdobycie Moskwy, Leningradu i Donbasu, Kijowa, a następnie dotarcie wojsk niemieckich do linii Archangielsk-Wołga-Astrachań.
• Nazwa „Barbarossa” wywodzi się od przydomka cesarza niemieckiego Fryderyka I Barbarossy.

Operacja "Barbarossa"