Największe problemy gospodarcze, z jakimi musiało się zmierzyć odrodzone państwo polskie to:

• Działania zbrojne prowadzone podczas I wojny światowej i walki o granice - przyniosły ogromne zniszczenia w kraju. Wiele miast i wsi zostało zrujnowanych. 
• Różnice w rozwoju cywilizacyjnym - przez ponad 100 lat ziemie II Rzeczypospolitej należały do trzech państw zaborczych. Na ziemiach dawnego zaboru pruskiego (Wielkopolska, Pomorze Gdańskie) istniała dobrze rozwinięta sieć kolejowa i drogowa, której brakowało w zaborze austriackim i rosyjskim. 
• Zacofane rolnictwo - na wschodzie kraju mieszkańcy wsi spulchniali ziemię za pomocą prymitywnego radła, do którego zaprzężony był najczęściej wół, ponieważ konie były za drogie. W dawnych zaborach rosyjskim i austriackim dominowały wielkie majątki ziemian, które zajmowały ponad połowę gruntów ornych. Chłopi posiadali niewielkie działki, które nie pozwalały na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych. Mieszkańcy wsi cierpieli biedę i głód. 
• Z problemami borykał się również polski przemysł. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. zakłady włókiennicze w Łodzi i Warszawie oraz kopalnie i huty Górnego Śląska zostały odcięte od swoich rynków zbytu. Brakowało linii kolejowych, łączących poszczególne regiony. 
• Ze względu na zróżnicowanie kraju pod względem gospodarczym, widoczny stał się podział na "Polskę A" - ziemie dawnego zaboru pruskiego i część Polski centralnej oraz "Polskę B" - słabo rozwinięte i zubożałe ziemie Galicji i Kresy Wschodnie.