Przyczyny wojny domowej w Hiszpanii (1936-1939 r.):

• Głębokie podziały w społeczeństwie hiszpańskim: właściciele ziemscy i przemysłowcy dysponowali olbrzymimi majątkami, wówczas gdy chłopi i robotnicy cierpieli nędzę i głód. 
• Ponadto społeczeństwo hiszpańskie podzieliło się na zwolenników prawicy (konserwatyści, monarchiści, katolicy) oraz lewicy. 
• Dążenia autonomiczne części hiszpańskiego społeczeństwa.
• W kraju wzrosła popularność skrajnych ugrupowań - z jednej strony faszyzującej „Falangi”, z drugiej komunistów i anarchistów.
• Postępowała brutalizacja życia politycznego - walki prawicy z lewicą na ulicach miast, dewastacje kościołów i ataki na duchownych.
• Zwycięstwo w wyborach (luty 1936 r.) Frontu Ludowego, złożonego z partii republikańskich, socjalistycznych oraz stalinowskich i trockistowskich. Poparcia Frontowi udzielili też starający się o autonomię Baskowie i Katalończycy. 
• Bezpośrednią przyczyną wybuchu wojny domowej i buntu przeciwko Frontowi Ludowemu stało się zabicie przez policję prawicowego polityka José Calvo Sotelo.