Struktura narodowościowa II Rzeczypospolitej

W II Rzeczypospolitej zamieszkiwały liczne mniejszości narodowe.

W 1921 r. Rzeczpospolita liczyła ok. 27 mln obywateli, Polacy stanowili ok. 2/3 społeczeństwa. 

• Ukraińcy - zamieszkiwali głównie tereny wiejskie na południowym wschodzie Rzeczypospolitej. Charakteryzowali się silnym poczuciem odrębności narodowej, które wzmacniała przynależność do Kościoła grekokatolickiego lub prawosławnego. 
• Białorusini - mieli dość niskie poczucie własnej świadomości narodowej, wyznawali w większości prawosławie. 
• Litwini - stanowili grupę znacznie lepiej zorganizowaną niż Białorusini, posiadali również wsparcie państwa litewskiego. Wydawali własną prasę, zakładali szkoły oraz organizacje kulturalne i oświatowe. 
• Niemcy - zamieszkiwali głównie województwa zachodnie oraz centralne. Ich liczebność w l. 30. wynosiła ok. 700 tys. osób. Wśród mniejszości niemieckiej przeważali protestanci, niechętnie odnoszący się do państwa polskiego. Cieszyli się silnym wsparciem Niemiec. 
• Żydzi - byli w większości mieszczanami. W trzech największych miastach kraju: Warszawie, Łodzi i Lwowie stanowili od 25 do 35% mieszkańców. Byli wspólnotą silnie odróżniającą się pod względem obyczajów, języka (jidysz) i wyznania (Judaizm). Zamieszkiwali przede wszystkim tereny dawnego zaboru rosyjskiego oraz Galicję.
• Inne narodowości - Tatarzy, Łemkowie, Bojkowie, Huculi.