Sytuacja Litwy pod koniec XIV wieku

Pod koniec XIV wieku Litwa pozostała ostatnim pogańskim krajem w Europie. Krzyżacy co roku organizowali zbrojne wyprawy „misyjne” w głąb litewskiego państwa.

Mieszkańcy Litwy utrzymywali się głównie z myślistwa, zajmowali się również uprawą roli i hodowlą bydła. Ponadto czerpali zyski z handlu oraz łupieżczych napadów na sąsiednie terytoria. Pustoszyli również Polskę. Napaści dostarczały im łatwych łupów i wielu jeńców.

Litewski książę Giedymin odbudował potęgę swego kraju. Wspólnie z synami opanował znaczną część Rusi, niemal dziesięciokrotnie powiększając terytorium państwa.

Litwa nie była jednak bezpieczna. Od wschodu zagrażało jej Wielkie Księstwo Moskiewskie, które przystąpiło do jednoczenia ziem ruskich, natomiast od zachodu i północy - Państwo Zakonu Krzyżackiego.