W połowie XVII wieku Kozacy zamieszkiwali Zaporoże, zwane także Dzikimi Polami - obszar południowo-wschodniej Ukrainy - ziem bezkresnych stepów, wysokich traw, dzikiego ptactwa oraz skalnych porohów na rozległej rzece Dniepr. Głównym ośrodkiem kozaczyzny była Stara Sicz, gdzie przybywali ludzie nie tylko z Polski, lecz także z sąsiednich państw, aby z dala od władzy wieść wolne, pełne przygód życie. Kozacy zajmowali się głównie myślistwem, rybołóstwem oraz rozbojem, na ich czele stał ataman. W XVI wieku w celu podporządkowania Zaporoża państwu polskiemu - Zygmunt II August utworzył tak zwany rejestr kozacki, czyli spis Kozaków będących na żołdzie Reczypospolitej. Kozacy rejestrowi mieli strzec południowo-wschodnich granic państwa polskiego przed napadami Tatarów. Mieszkańcy siczy zaporoskiej byli doskonałymi wojownikami, podczas bitwy, zarówno do obrony, jak i do ataku, wykorzystywali tabor kozacki.