Przyczyny wewnętrzne kryzysu w cesarstwie zachodniorzymskim:

• Brak stabilizacji politycznej w Imperium Romanum - długotrwałe walki o tron. Zdarzało się, że w państwie rzymskim władzę sprawowało kilku cesarzy jednocześnie. Pomiędzy 235 a 285 r. n.e. w imperium rządziło 20 cesarzy.
• Słabość armii - brak ochotników, upadek dyscypliny wojskowej.
• Kryzys ekonomiczny. Na ludność, której liczba zaczęła się zmniejszać nakładano wysokie podatki. Ucisk podatkowy wywoływał niezadowolenie i bunty uboższych warstw ludności.
• Kryzys w rolnictwie - wiele obszarów ziemi uprawnej leżało odłogiem, a wielkie latyfundia stawały się samowystarczalne, co ograniczało rolę miast w cesarstwie.
• Liczne wojny domowe.