Humaniści - jak określamy myślicieli i artystów tego okresu - interesowali się literaturą antyczną. Uważali, że sensem i celem życia człowieka nie jest jedynie - jak głosił Kościół - zbawienie i życie wieczne, ale także życie doczesne, które powinno być pełne radości, mądrości i piękna.