Aboslutyzm to forma rządów występująca w Europie w XVII i XVIII wieku, w której panujący władca skupia w swym ręku całą władzę - mianuje i odwołuje urzędników, ustanawia i zmienia prawa, zarządza sądownictwem oraz wymiarem sprawiedliwości. Ideę absolutyzmu doskonale obrazuje powiedzenie króla Francji Ludwika XIV: L' etat c'est moi - Państwo to ja.

Absolutyzm oświecony to forma ustroju państwa, w której władca uznaje niektóre zasady umowy społecznej między sobą a społeczeństwem, przyznaje mu pewne wolności np. tolerancję religijną. Pozostaje jednak monarchą absolutnym, sprawującym władzę nad wszelkimi dziedzinami administracji państwowej. Mianuje się pierwszym sługą państwa. Absolutyzm oświecony jako idea wywodzi się z filozofii oświecenia i zakłada, że władza panującego pochodzi od ludu, który zrezygnował ze swych praw politycznych na rzecz monarchy.

Trzy państwa, w których wprowadzono system absolutyzmu oświeconego:

• Królestwo Prus;