Różnice w organizacji produkcji i sprzedaży w średniowiecznym systemie cechowym i nowożytnym systemem nakładczym.

• Organizacja produkcji i sprzedaży w systemie cechowym:

Cechy - były to średniowieczne stowarzyszenia rzemieślników, które zrzeszały przedstawicieli jednego określonego zawodu. Cechy dbały o interesy rzemieślników oraz ich rodzin.

 

W systemie cechowym każdy szewc posiadał swój własny warsztat i samodzielnie wytwarzał dany produkt (np. buty) od początku do końca. Kupował materiały oraz narzędzia. Każdy z elementów produkcji wykonywał samodzielnie. Członkowie cechów umawiali się na pewną cenę, za którą sprzedawali buty w obrębie całego miasta. Rynkiem zbytu towarów było najczęściej miasto.

• Ogranizacja produkcji i sprzedaży w systemie nakładczym:

System nakładczy - forma produkcji polegająca na wytwarzaniu wyrobów przez rzemieślników nienależących do cechów, z surowców i za pomocą narzędzi dostarczonych przez bogatego kupca (nakładcę), który również zajmował się zbytem wytwarzanych towarów.

System nakładczy pozwalał na wzrost produkcji i szybkie zaspokojenie popytu ze strony ludności. Przynosił kupcom znaczne zyski.