Elżbieta I - córka Henryka VIII i Anny Boleyn została koronowana na królową Anglii w 1559 r. Kontynuując politykę ojca, pragnęła utrzymać zwierzchnią władzę króla nad Kościołem. Katolicy traktowani byli przez królową zdecydowanie gorzej niż wyznawcy anglikanizmu. Katolikom zabroniono sprawowania urzędów, nie mogli zasiadać w parlamencie. Niezamężna władczyni doprowadziła do uzależnienia Szkocji od Anglii, uwięziła i skazała na śmierć szkocką królową - Marię Stuart (gorliwą katoliczkę), którą oskarżono o spisek na życie Elżbiety. Za rządów Elżbiety I nastąpił rozwój gospodarczy i kulturalny kraju. Aglicy założyli pierwsze kolonie, a w 1588 r. zadali klęskę hiszpańskiej Niezwyciężonej Armadzie. Elżbieta przyczyniła się do ogromnego wzrostu znaczenia Anglii na arenie międzynarodowej. Jej rola w dziejach państwa była tak wielka, że okres rządów Elżbiety I nazwano epoką elżbietańską.