Szczegółowe ustalenia wobec Niemiec podjęto na konferencji w Poczdamie (lipiec/sierpień 1945 r.).
Terytorium Niemiec podzielono na 4 strefy okupacyjne, a obszar Berlina na 4 sektory, osobno zarządzane przez: Stany Zjednoczone, Francję, Wielką Brytanię i ZSRS.
Powołano Sojuszniczą Radę Kontroli, która sprawowała władzę nad strefami okupacyjnymi. Miały one tworzyć gospodarczą całość.
Republika Federalna Niemiec (RFN):
W strefach amerykańskiej i brytyjskiej - zezwolono na odbudowę życia politycznego. W 1946 r. przeprowadzono wybory do lokalnych parlamentów.
W styczniu 1947 r. Amerykanie i Brytyjczycy połączyli swoje strefy okupacyjne. Powstała wówczas Bizonia, w której wprowadzono jednolitą walutę (markę niemiecką).
ZSRS zaprotestował wobec działaniom Amerykanów i Brytyjczyków. Od czerwca 1948 r. rozpoczął blokadę zachodniej części Belina. Alianci zaopatrywali tę część miasta za pośrednictwem mostu powietrznego. Stalin zrezygnował z blokady miasta w maju 1949 r.
W 1949 r. Francja przyłączyła swoją strefę do Bizonii - powstała w ten sposób Trizonia. Uczestniczyła ona w planu Marshalla.
W sierpniu 1949 r., w Trizonii odbyły się wybory do Bundestagu. 20 września 1949 r. proklamowano utworzenie RFN. Jej stolicą zostało Bonn. Urząd kanclerza objął - Konrad Adenauer.
W 1955 r. RFN została przyjęta do NATO.
Niemiecka Republika Demokratyczna (NRD):
Sowieci zaczęli wprowadzać w swojej strefie okupacyjnej własny model ustrojowy. W 1945 r. Stalin zezwolił na działalność jednej partii politycznej, całkowicie podległej komunistom - Socjalistycznej Partii Jedności Niemiec (SED).
7 października 1949 r. w odpowiedzi na powstanie RFN- proklamowano powstanie Niemieckiej Republiki Demokratycznej (NRD). Jej stolica znajdowała się we wschodniej części Berlina. Prezydentem został Wilhelm Pieck, a premierem - Otto Grotewolh, funkcję I sekretarza SED sprawował Walter Ulbricht.
NRD została zorganizowana na wzór stalinowski, wprowadzono m.in. system monopartyjny, rozbudowany aparat bezpieczeństwa, nacjonalizację przemysłu i kolektywizację wsi. Rozwój NRD przebiegał znacznie wolniej niż RFN, dlatego tysiące Niemców decydowało się na ucieczkę na Zachód.