- kolaboracja - (łac. collaboratio - współpraca) dobrowolna współpraca polityczna, gospodarcza i kulturalna obywateli podbitego kraju z władzami okupacyjnymi. Termin ten został przyjęty w czasie II wojny światowej na określenie osób współpracujących z Niemcami, a także Włochami i Japonią. Do najbardziej znanych przykładów kolaboracji należy działalność V. Quislinga - norweskiego polityka, który w 1942 r. jako szef rządu nawiązał współpracę z niemieckim okupantem, oraz rządu Vichy we Francji z Philippe Pétain na czele.
- kontyngenty - obowiązkowe świadczenia w naturze, określone umową lub nakazem, składane przez ludność na rzecz państwa.
- pacyfikacja - stosowanie siły zbrojnej w celu stłumienia wszelkich prób oporu na okupowanym terytorium.
- getto - część miasta obrana lub przymusowo wyznaczona jako miejsce zamieszkania dla mniejszości narodowej lub religijnej. W czasach II wojny światowej była to przymusowo zamknięta dzielnica żydowska, podporządkowana szczególnie represyjnemu prawu hitlerowskiemu. Na okupowanych ziemiach polskich założono ponad 400 gett. Tworzono je na przełomie 1939 i 1940 r. w miastach Generalnego Gubernatorstwa. Największe getta utworzono na terenie Warszawy, Łodzi, Krakowa i Lwowa. Ciasnota, brak żywności, leków i środków czystości powodowały bardzo wysoką śmiertelność wśród ludności żydowskiej.
Paulina Lipiec
Nauczycielka historii
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.
