Grecy zakładali kolonie, ponieważ w Helladzie często panował głód. Brak deszczu oraz żyznych gleb, zmuszał Hellenów do poszukiwania lepszych warunków życia. Od VIII do VI w. p.n.e. trwała wielka kolonizacja, czyli największy ruch osiedleńców z Hellady. W tym czasie powstawały dziesiątki kolonii na wybrzeżach Morza Śródziemnego oraz Morza Czarnego. Greccy osadnicy, wędrujący za chlebem - założyli nowe kolonie: w Italii i na Sycylii (Syrakuzy, Naksos, Magara Hyblaja), we Francji (Massalia), w Hiszpanii (Emporion), na Korsyce (Alalia), na Półwyspie Chalkidyckim (Mende, Skione) oraz nad Morzem Czarnym (Odessos, Synopa, Olbia).