Mahomet - właściwie Muhammad Ibd Abd Allah - żył w latach 570 - 632, był twórcą islamu, organizatorem teokratycznego państwa arabskiego. Według tradycji ok. 610 r. Mahomet doznał objawienia przekazanego mu przez archanioła Gabriela. Od tego momentu zaczął głosić wśród Arabów wiarę w jedynego Boga - Allaha. Mieszkańcy Mekki początkowo niechętnie odnosili się do jego nauki, bowiem Mahomet potępiał dawne bóstwa arabskie, a Mekka była ośrodkiem kultu pogańskiego (znajdowała się tam święta Kaaba z największą świętością Arabów - Czarnym Kamieniem).

W 622 r. prorok został zmuszony do opuszczenia rodzinnego miasta. Udał się wówczas do Medyny. Ucieczka Mahometa z Mekki określana jest mianem hidżry i stanowi stanowi dla wyznawców islamu początek nowej ery. W Medynie nauka Mahometa znalazła licznych zwolenników i właśnie tam zorganizowano pierwszą gminę muzłumańską. Mahometowi udało się zjednoczyć wszystkie plemiona arabskie i stworzyć jednolite państwo muzłumańskie.