W średniowieczu najbardziej wykształconą grupą ludzi byli duchowni. Musieli oni studiować Biblię, posiadali więc rzadką w tamtych czasach umiejętność pisania i czytania. Duchowni pomagali władcom w rządzeniu państwem. Często stawali się doradcami monarchów, wysłannikami dyplomatycznymi bądź zaufanymi sekretarzami, którzy sporządzali dokumenty, prowadzili księgi urzędowe i korespondencję.