Nauka w starożytnym Rzymie.

Dzieci w starożytnym Rzymie zaczynały edukację, kończąc siódmy rok życia. Ich nauczycielem zostawał najczęściej wykształcony niewolnik grecki. Mniej zamożni obywatele posyłali swe pociechy do szkół publicznych, bądź elementarnych. Kształcono w nich również dziewczynki. Nauczanie prowadzono metodą pamięciową. Uczniowie siedzieli na stołeczkach, trzymając w dłoniach woskowe tabliczki, na których wyskrobywali litery i cyfry. Młodzi Rzymianie słuchali swego nauczyciela, notując najważniejsze informacje. Dzieci uczyły się czytać, pisać i liczyć.