Rolnictwo rozwinęło się najwcześniej na obszarze tzw. Żyznego Półksiężyca, ponieważ wylewy dwóch wielkich rzek - Tygrysu i Eufratu zapewniały ziemiom urodzajność. Obie rzeki wraz z dopływami dostarczały ludności wystarczającą ilość wody, a ich wylewy dodatkowo użyźniały glebę, pozostawiając na niej znaczną warstwę mułu. Rolnicy wcześnie zaczęli budować systemy irygacyjne, które doprowadzały wodę dalej niż siły natury. W ten sposób powiększano teren upraw. Rzeki dostarczały ludziom także ryb oraz materiałów budowlanych: trzciny i gliny. Dzięki sprzyjającycm warunkom naturalnym w Mezopotamii uprawiano: jęczmień, pszenicę, proso, daktyle i oliwki. Mieszkańcy zajmowali się również sadownictwem i ogrodnictwem. Hodowano bydło, owce, kozy, osły oraz trzodę chlewną i drób.