Warszawiacy zdecydowali się na nierówną walkę z niemieckim okupantem, ponieważ mieli już dosyć bestialskiego terroru, masowych morderstw, aresztowań, szykan oraz łapanek. Pragnęli poczuć wolność. Impulsem do wywołania powstania w stolicy było wkroczenie wojsk rosyjskich, które podążały za cofającymi się żołnierzami niemieckimi. Gdy Armia Czerwona zbliżała się do Warszawy, przywódcy Polskiego Państwa Podziemnego zdecydowali o rozpoczęciu powstania przeciw Niemcom. Licząc na ucieczkę Niemców, politycy i dowództwo AK chcieli wystąpić wobec Rosjan w roli gospodarza. Niestety, nikt wówczas nie wiedział, że Stalin pragnął, aby Warszawa się wykrwawiła, chciał zdławić AK rękami Hitlera.