W XVI wieku Rzeczpospolita przeżywała okres wielkiego rozkwitu gospodarczego. Na Zachód Europy sprzedawano wówczas najrozmaitsze towary: zboże, drewno, miód, skóry, meble oraz chmiel. Główny dochód Rzeczypopospolitej stanowił eksport zboża, które pochodziło z rozległych gospodarstw szlacheckich zwanych folwarkami. W folwarkach pańszczyznę odrabiali chłopi, a dodatkowo szlachta zatrudniała także inną służbę, określaną jako czeladź. Spław zboża odbywał się wówczas najważniejszą polską rzeką - Wisłą. Za transport odpowiedzialni byli flisacy, którzy kierowali szkutami oraz tratwami wypełnionymi po brzegi złotym zbożem. Po dotarciu do celu, zboże przechowywano w dużych magazynach zwanych spichlerzami. XVI - wieczna Rzeczpospolita nazywana była spichlerzem Europy.