W średniowieczu kobiety nie zostawały rycerzami. Nie mogły też studiować na uniwersytetach ani pracować jako medycy. Mężczyźni uważali wówczas, że miejsce kobiet jest przy dzieciach, dlatego nie potrzebują one wykształcenia. Córki rycerzy mieszkały na zamkach rodziców lub sąsiadów. Uczyły się prowadzenia domu, tkania, haftowania, a także pobożności i dobrych manier. Pobierały lekcje śpiewu, tańca oraz gry na instrumentach. Przygotowywały się do pełnienia roli wzorowych żon i matek.