Historia

Scharakteryzuj grupy społeczne końca XIX 4.71 gwiazdek na podstawie 7 opinii
  1. Gimnazjum
  2. 3 Klasa
  3. Historia

Scharakteryzuj grupy społeczne końca XIX

1
 Zadanie

2
 Zadanie
3
 Zadanie

Grupy społeczne końca XIX w.:

  • Burżuazja - to grupa społeczna pochodzenia mieszczańskiego, której powstanie związane było z intensywnym rozwojem rzemiosła i handlu oraz manufaktur i systemu nakładczego, z czasem będąca głównym właścicielem fabryk. Pełny rozwój burżuazji związany był z rewolucją przemysłową w Anglii i w późniejszym okresie we Francji. Ludzie należący do burżuazji oprócz posiadania kapitałów i odpowiedniej pozycji społecznej, wyróżniali się także swoistym, charakterystycznym dla swojej warstwy stylem życia. Przedstawiciele tzw. socjalizmu utopijengo i naukowego - burżuazją - określali kapitalistów - właścicieli kapitału. Kształtowanie się burżuazji w Polsce datuje się na koniec XVIII w.
  • Robotnicy - to pracownicy najemni, przede wszystkim fizyczni, żyjący ze sprzedaży swej siły roboczej za płacę roboczą i pełniący w procesie produkcji funkcje wykonawcze. Wraz z powstaniem fabryk w krajch przemysłowych robotnicy emigrowali do wielkich miast w poszukiwaniu pracy. W okresie rewolucji przemysłowej znajdowali zatrudnienie w fabrykach oraz kopalniach. Pracowali czternaście na nawet szesnaście godzin na dobę. Warunki bytowe robotników często były bardzo trudne, brakowało im również opieki medycznej. Niejednokrotnie do pracy w fabrykach i kopalniach zatrudniano również dzieci. Tych, którzy nie mogli pracować z powodu choroby natychmiast zwalniano, a na ich miejsce przyjmowano nowych robotników przybywających ze wsi. Trudna sytuacja robotników w zakładach przemysłowych sprawiła, że zaczęli oni tworzyć organizacje, wspólnie walczące o ich prawa. W celu wymuszenia ustępstw na właścicielach zakładów, przerywali pracę i organizowali strajki. Z czasem robotnicy zaczęli tworzyć związki zawodowe. Pod koniec XIX wieku sytuacja materialna rodzin robotniczych uległa poprawie.
DYSKUSJA
Informacje
Bliżej historii 3 2013
Autorzy: Igor Kąkolewski,Anita Plumińska-Mieloch,Krzysztof Kowalewski
Wydawnictwo: WSiP
Rok wydania:
Autor rozwiązania
user profile image

Nauczyciel

Masz wątpliwości co do rozwiązania?

Wiedza
System rzymski

System rzymski jest systemem zapisywania liczb, który w przeciwieństwie do zapisu pozycyjnego, pozwala zapisać liczby przy pomocy znaków o zawsze ustalonej wartości.

Wyróżniamy cyfry podstawowe:

  • I = 1
  • X = 10
  • C = 100
  • M = 1000

oraz cyfry pomocnicze:

  • V = 5
  • L = 50
  • D = 500

Korzystając z systemu rzymskiego liczbę naturalną przedstawiamy jako ciąg powyższych cyfr uporządkowanych od wartości największej do najmniejszej, a wartość liczby jest równa sumie wartości poszczególnych cyfr.

Przykłady:

  • XV → 10+5=15
  • XXXII → 10+10+10+1+1=32
  • CXXVII → 100+10+10+5+1+1=127
  • MDLVII → 1000+500+50+5+1+1=1557

W celu uproszczenia wielu zapisów dopuszcza się umieszczenie cyfry podstawowej o mniejszej wartości przed cyfrą o większej wartości. W takim jednak przypadku wartość mniejszej cyfry uważamy za ujemną.

Przykłady:

  • IX → -1+10=10-1=9
  • CD → -100+500=500-100=400
  • XLII → -10+50+1+1=50-10+2=42
  • CML → -100+1000+50=1000-100+50=950

Ważne jest, że w systemie rzymskim możemy zapisać maksymalnie 3 takie same cyfry podstawowe (czyli I, X, C, M) obok siebie. Cyfry pomocnicze (czyli V, L, D) nie mogą występować obok siebie.

Przykład:

  • XXXII → 10+10+10+1+1=32

  Ciekawostka

System rzymski pochodzi od wysoko rozwiniętej cywilizacji Etrusków (ok. 500 r. p.n.e.). Początkowo zapisywano liczby za pomocą pionowych kresek I,II,III,IIII,IIIII,... .

Rzymianie przejęli cyfry od Etrusków i poddali je pewnym modyfikacjom oraz udoskonaleniom, co dało początki dzisiaj znanemu systemowi rzymskiemu.

Cyfr rzymskich używano na terenie imperium aż do jego upadku w V w. n.e. W średniowieczu stały się standardowym systemem liczbowym całej łacińskiej Europy, jednak pod koniec tej epoki coraz częściej używano już cyfr arabskich, prostszych i wygodniejszych do obliczeń oraz zapisywania dużych liczb. System rzymski stopniowo wychodził z codziennego użycia, chociaż do dziś jest powszechnie znany w Europie i stosowany do wielu celów.

Zamiana ułamka dziesiętnego na zwykły

Licznikiem ułamka zwykłego jest liczba naturalna jaką utworzyłyby cyfry ułamka dziesiętnego, gdyby nie było przecinka, mianownikiem jest liczba zbudowana z cyfry 1 i tylu zer, ile cyfr po przecinku zawiera ułamek dziesiętny.

Przykłady:

  • $$0,25 = {25}/{100}$$ ← licznikiem ułamka zwykłego jest liczba 25 (ponieważ taką liczbę tworzą cyfry ułamka dziesiętnego bez przecinka), mianownikiem ułamka zwykłego jest liczba zbudowana z 1 oraz z dwóch zer, czyli liczba 100, ponieważ dwie cyfry stoją po przecinku,

  • $$4,305={4305}/{1000}$$ ← licznikiem ułamka zwykłego jest liczba 4305 (ponieważ taką liczbę tworzą cyfry ułamka dziesiętnego bez przecinka), mianownikiem ułamka zwykłego jest liczba zbudowana z 1 oraz z trzech zer, czyli liczba 1000, ponieważ trzy cyfry stoją po przecinku.

Zobacz także
Udostępnij zadanie