Historia

Bliżej historii 3 2013 (Podręcznik, WSiP)

Dlaczego doszło do umiędzynarodowienia sprawy 4.57 gwiazdek na podstawie 7 opinii
  1. Gimnazjum
  2. 3 Klasa
  3. Historia

Dlaczego doszło do umiędzynarodowienia sprawy

1
 Zadanie
2
 Zadanie

3
 Zadanie

UWAGA! Oglądasz stare wydanie książki. Kliknij tutaj, aby zobaczyć najnowsze.

 Umiędzynarodowienie sprawy polskiej na arenie międzynarodowej spowodowały kolejne niepowodzenia Niemiec i Austro-Węgier na frontach I wojny światowej. Walczące strony potrzebowały coraz więcej rekrutów. Chciały doprowadzić do utworzenia wyodrębnionych formacji wojska polskiego walczącego u boku państw centralnych.

W Akcie 5 listopada 1916 roku dwaj cesarze - niemiecki Wilhelm II i austriacki Franciszek Józef I zapowiadali utworzenie "samodzielnego" państwa polskiego. Nie wspomniano jednak o niepodległości Polski.

Największe poruszenie wywołało jednak orędzie wygłoszone przez prezydenta Stanów Zjednoczonych Thomasa Woodrowa Wilsona w styczniu 1918 roku. Prezydent USA zapowiadał utworzenie państwa polskiego, zamieszkanego przez ludność rdzennie polską i posiadającego dostęp do morza. W pkt. 13 swego przemówienia zawarł słynne słowa: "Musi zostać stworzone niepodległe państwo polskie, obejmujące terytoria zamieszkałe przez ludność niezaprzeczalnie polską i któremu musi zostać zapewniony wolny dostęp do morza". Niepodległy byt państwa polskiego miał być zagwarantowany traktatem pokojowym. Po raz pierwszy prezydent Stanów Zjednoczonych uznał wówczas powstanie niepodległej i samodzielnej Polski za jeden z warunków trwałego pokoju na świecie. To stanowisko poparły również rządy Wielkiej Brytanii i Francji.

DYSKUSJA
user avatar
Amanda

3 marca 2018
dzieki :)
user avatar
Lilka

31 stycznia 2018
Dzięki!!!
user avatar
Gość

25 stycznia 2018
Dzięki
user avatar
Ala

26 listopada 2017
dzieki :):)
user avatar
Majka

27 września 2017
dzieki
Informacje
Autorzy: Igor Kąkolewski,Anita Plumińska-Mieloch,Krzysztof Kowalewski
Wydawnictwo: WSiP
Rok wydania:
Autor rozwiązania
user profile

Paulina

50503

Nauczyciel

Wiedza
System rzymski

System rzymski jest systemem zapisywania liczb, który w przeciwieństwie do zapisu pozycyjnego, pozwala zapisać liczby przy pomocy znaków o zawsze ustalonej wartości.


W systemie rzymskim do zapisania liczby używamy zdecydowanie mniej znaków niż w systemie dziesiątkowym.

Za pomocą 7 znaków (liter) : I, V, X, L, C, D i M jesteśmy w stanie ułożyć każdą liczbę naturalną od 1 do 3999.

Do każdego znaku przypisano inną wartość. 

Wyróżniamy cyfry podstawowe:

  • I = 1
  • X = 10
  • C = 100
  • M = 1000 

oraz cyfry pomocnicze:

  • V = 5
  • L = 50 
  • D = 500


Zasady zapisywania liczb w systemie rzymskim
:

  1. Możemy zapisać maksymalnie 3 takie same cyfry podstawowe (czyli I, X, C, M) obok siebie.

    Cyfry pomocnicze (czyli V, L, D) nie mogą występować obok siebie.

    Przykłady:

    • VIII  `->`   `5+1+1+1=8` 

    • MMCCC  `->`   `1000+1000+100+100+100=2300` 

  2. W celu uproszczenia wielu zapisów dopuszcza się umieszczenie cyfry podstawowej o mniejszej wartości przed cyfrą o większej wartości.

    W takim jednak przypadku od wartości większej liczby odejmujemy wartość mniejszej liczby.

    Przykłady:

    • IX  `->`   `10-1=9` 

    • CD  `->`   `500-100=400` 

  3. Gdy liczby (znaki) są ustawione od największej do najmniejszej to wówczas dodajemy ich wartości.

    Przykłady:

    • MMDCLVII  `->`   `1000+1000+500+100+50+5+1+1=2657`   

    • CXXVII  `->`   `100+10+10+5+1+1=127`   

 

Ciekawostka

System rzymski pochodzi od wysoko rozwiniętej cywilizacji Etrusków (ok. 500 r. p.n.e.).

Początkowo zapisywano liczby za pomocą pionowych kresek I, II, III, IIII, IIIII, ... .

Rzymianie przejęli cyfry od Etrusków i poddali je pewnym modyfikacjom oraz udoskonaleniom, co dało początki dzisiaj znanemu systemowi rzymskiemu.

Cyfr rzymskich używano na terenie imperium aż do jego upadku w V w. n.e.

W średniowieczu stały się standardowym systemem liczbowym całej łacińskiej Europy. Pod koniec tej epoki zaczęto coraz częściej używać cyfr arabskich, prostszych i wygodniejszych do obliczeń oraz zapisywania dużych liczb.

System rzymski stopniowo wychodził z codziennego użycia, chociaż do dziś jest powszechnie znany w Europie i stosowany do wielu celów.

Wyłączenie całości z ułamka niewłaściwego

Jeśli ułamek jest niewłaściwy (czyli jego mianownik jest równy lub mniejszy od licznika) to możemy wyłączyć z niego całość, tzn. dzielimy (być może zresztą) licznik przez mianownik (tzn. sprawdzamy ile razy mianownik „zmieści się” z liczniku) i otrzymujemy w ten sposób liczbę naturalną, będącą całością (tzw. składnik całkowity) oraz resztę, która jest ułamkiem właściwym (tzw. składnik ułamkowy).

Przykład: $$9/4 = 2 1/4$$

Opis powyższego przykładu: Dzielimy 9 przez 4, czyli sprawdzamy ile razy 4 zmieści się w 9. Liczba 4 zmieści się 2 razy w liczbie 9, czyli otrzymujemy 2 i resztę 1 (bo $$2•4= 8$$, czyli do 9 brakuje 1, i ona jest naszą resztą).

Zobacz także
Ostatnie 7 dni na Odrabiamy w liczbach...
ROZWIĄZALIŚMY0ZADAŃ
zadania
wiadomości
ODPOWIEDZIELIŚMY NA0WIADOMOŚCI
NAPISALIŚCIE0KOMENTARZY
komentarze
... i0razy podziękowaliście
Autorom