Podstawą prowadzonej w PRL polityki gospodarczej było centralne planowanie. Polegało ono na tym, że władze odgórnie regulowały kwestie wielkości produkcji oraz wysokości cen. Gospodarka centralnie planowana powodowała, że w sklepach brakowało podstawowych produktów żywnościowych, ustawiały się przed nimi olbrzymie kolejki mieszkańców, oczekujących na zakup jakichkolwiek towarów.